تو را به جای همه کسانی که نشناختم دوست می دارم

تو را به خاطر روزگارانی که نمی زیستم دوست می دارم

تو را به خاطر گلها دوست می دارم

تو را به خاطر دوست داشتن دوست می دارم

تو را به جای همه کسانی که دوست نداشتم دوست می دارم

 

بر سنگ قبر من بنوسيد خسته بود اهل زمين نبود نمازش شکسته بود بر سنگ قبر من بنويسید پاک بود چشمان او که دائما از اشک شسته بود بر سنگ قبر من بنويسيد اين درخت عمري براي هر تبر و تيشه دسته بود بر سنگ قبر من بنويسيد کل عمر پشت دري که باز نمي شد مانده بود خبر داری که از غم آتشی افروختم بی تو در آن آتش سر اندر پای خود را سوختم بی تو هر شبی هزاران ماه رو دیدم ولی زانها بدان چشمت قسم چشمان خود را دوختم بی تو.... مرا کشتند و از مهر تو روگردان نگردیدم عزیزم بین چه سان درس وفا آموختم بی تو....